موعظه ، حل‌وفصل دعاوى و رفع مخاصمات اشتغال داشت . در اين زمان ، وى رياستى عام و شهرتى تام به دست آورد ، و آوازهء فقاهت و فضيلت او به همه‌جا رسيد . مجلس درس و بحث او ، يكى از پررونق‌ترين مجالس درسى حوزه بود . شيخ حسين قمى مىنويسد : او منبرى شيرين و متين ، و محضرى بس نمكين داشت . در نهىازمنكر و منع اهل فجور ، قلبى قوى و قدمى راسخ داشت و در حفظ حدود شرعيه دقيقه‌اى فرونگذاشت . . . جماعت علما در محضرش خود را كوچك مىشمردند ، و بزرگان دين و دنيا نام مباركش را به حرمت تمام مىبردند . « 1 » تدريس آن فقيه بزرگ ، همه روز به تدريس فقه و حديث اشتغال داشت . از مجلس درس وى ، گروهى بسيار به مدارج عاليه نايل آمدند . برخى از آنان عبارتند از : 1 . آيت اللّه شيخ عباس محدث قمى ( 1294 - 1359 ه . ق ) ، نويسندهء سفينة البحار و الكنى و الالقاب 2 . آيت اللّه ميرزا محمّد فيض قمى ( 1293 - 1370 ه . ق ) ، نويسندهء كتاب الفيض و ذخيرة العباد 3 . آيت اللّه ميرزا محمّد كبير قمى ( 1290 - 1369 ه . ق ) ، نويسندهء مطالع الشموس ، در علم اصول 4 . آيت اللّه شيخ حسن نويسى قمى ( 1291 - 1371 ه . ق ) 5 . شيخ على محمّد باغ پنبه‌اى قمى 6 . سيد على اكبر برقعى قمى ( 1317 - 1407 ه . ق ) ، نويسندهء راهنماى دانشوران و كانون احساسات

--> ( 1 ) . ارده شيره قمى ، تحفة الفاطميين ، ج 1 ؛ مدرس خيابانى ، ريحانة الادب ، ج 3 ، ص 320 .